Voor zorg, gezondheid en prestatie
0513 62 71 65

Blog Jan Hospes: Gary Hekman

Geplaatst op 20 maart 2016

De komende tijd zal Jan Hospes (u kent hem wel, van die columns in de Leeuwarden Courant ;) ) maandelijks zijn pen laten vertellen over zijn creatieve gedachten, belevenissen en ideeën omtrent de wereld van zorg en gezondheid. 



Twee weken geleden appte ik Leo, mijn contactpersoon bij TIGRA: Zet mij maar in de agenda voor zaterdag 19 maart, Leo! Een massage voor deze schrijver graag. Drie uren. Op z’n minst! ’t liefst een vrouw. Happy ending niet nodig, ben die dag kapot! ;-) Al snel kreeg ik teruggestuurd: Happy ending? Haha! Grapjas! What’s up? Toen ik Leo vertelde wat mij te wachten stond, moest hij ontzettend lachen en wenste me succes.

Ik ben door Rutmer van der Meer (oud PC-winnaar) benaderd om voor AB Vakwerk, waar hij werkzaam is, de bedrijvenploegenachtervolging te schaatsen. Het leek hun wel leuk als deze schaatsliefhebbende columnist het bedrijf zou vertegenwoordigen in Thialf. Wellicht een stukje schrijven voor in het vakblad, u kent het wel. Ik vroeg Rutmer: “Met wie moet ik schaatsen dan?” Hij antwoordde: “Met Jan van Loon, een B-rijder en iemand die ons A-team volgend jaar komt versterken.” Dat was het moment dat ik ‘m een beetje begon te knijpen want was Gary Hekman – bijnaam: Superman! - niet bij dat team gekomen? “Het is toch niet wie ik denk dat het is, hè?” vroeg ik Rutmer. “Ja, dat denk ik wel,” zei hij met een smile. “Gary Hekman! Vorig jaar nog Nederlands Kampioen op de Weissensee, Jan! Een topper! Leuk, hè!” Ik dacht op dat moment veel, maar het woordje leuk zat daar niet bij. Toen ik ook nog te horen kreeg dat de ploegenachtervolging vier rondjes zou duren, zakte de moed me helemaal in de schoenen. Vier rondjes achter Hekman aan rijden staat gelijk aan zelfmoord plegen. Ik probeerde er nog onderuit te komen. “Rutmer, je weet dat ik een sprinter ben, hè?” Maar mijn poging faalde hopeloos. Rutmer werkte niet mee in ieder geval: “Komt goed, Jan. Lekker rustig blijven glijden en het laatste rondje even op karakter. Je krijgt een super mooi pak van ons. En bedankt dat je ons helpt. Vinden we érg leuk.” En weg was de vrolijke snuiter.

Sindsdien heb ik het op verschillende momenten Spaans benauwd gekregen. Zo vertelde m’n buurvrouw laatst over het Vasa-schip dat ze tijdens haar vakantie in Zweden had bezichtigd. Het Zweedse oorlogsschip voer tijdens z’n eerste reis in vol ornaat uit richting zee, maar zonk al na één kilometer meter naar de bodem van de haven. Tja, dan gaan de gedachtes wel even met je aan de loop, zeg maar. Ik zou trouwens tekenen voor een kilometer, maar dat terzijde. Superman op Netflix kijken: géén goed idee!
Ik geef het toe, ik heb ‘meldonium’ gegoogeld. ’t Spul werkt als een malle en is tegenwoordig goed verkrijgbaar omdat die Russen het toch niet meer hoeven. Maar ja, ethisch gezien niet te verantwoorden, natuurlijk. Laat staan de krantenkoppen: Hospes betrapt op ‘meldonium’! Is voor Jesper ook niet leuk. En dus zat er niks anders op dan Rutmer te bellen en me ziek melden, zoals ik zaken vroeger ook oploste. Ik appte hem eerst even: Rutmer, ik bel je zo even. Ik zag meteen twee blauwe vinkjes verschijnen en zag dat er een berichtje terug werd getypt. Jan, je hoeft je niet af te melden. ’t Was een geintje. Gary Hekman is op vakantie. Iets met een blauwe zee en een hagelwit strand. So no worries! Ik zie je vrijdag. Start 16.00! Rutmer! Vieze, vuile &^%@#$! What the Hek, man! ;-)
Ik appte Leo: Laat die massage maar zitten. Hekman is op vakantie. Toch nog een happy ending!

 

« Naar overzicht